11 Bukti UMNO Makhluk Perosak Bangsa Melayu..

Ibnu Hasyim
CATATAN SANTAI:

MASAALAH umat Melayu berpunca dari sikap UMNO yang telah meneruskan pembelengguan terhadap Islam amalan oleh penjajah British. UMNO menerima kuasa dengan menambah lagi ikatan-ikatan yang sebenarnya telah menyekat taraf, kedudukan Islam dan mengelirukan bangsa Melayu. Kata Presiden PAS, Tuan Guru Dato' Seri Abdul Hadi Awang.

“Tindakan ini telah merosakkan pemikiran orang Melayu sehingga menjadikan mereka seolah bertuhankan UMNO. Malah orang Melayu sehingga beranggapan UMNOlah segala-galanya, yang memberikan rezeki dan memajukan mereka.” Tegas beliau. (Sila lihat HARAKAH 4 Mei). UMNOlah, sesungguhnya telah menghakis beberapa ciri-ciri tamaddun Islam yang sedia terbentuk dalam masyarakat Melayu sebelum ini.

“…UMNOlah yang bertanggungjawab menghapuskan penggunaan dan penagajaran tulisan Jawi di sekolah-sekolah, mengawal pengajian agama di masjid-masijd termasuklah khutbah-khutbah Jumaat, semata-mata untuk kepentingan politik mereka yang telah mengakibatkan kefahaman agama orang Meayu semakin longgar dan lemah,” kata beliau lagi.

Ustaz Idris Ahmad, seorang lagi tokoh PAS menggariskan 11 sebab sebagai bukti menunjukkan pengkhianatan UMNO dalam merosakkan orang Melayu, contohnya, lihat DEB atau Dasar Ekonomi Baru.

Pertama: Kenapa setelah 50 tahun UMNO berkuasa gagal membasmi kemiskinan di kalangan orang Melayu, sedangkan Perdana Menteri (PM) dan menteri kabinet majoriti adalah orang UMNO. Begitu juga dengan Menteri Besar (MB)nya adalah orang UMNO.

Kedua: Sejak Rancangan Malaysia pertama sampai kesembilan kerajaan telah membelanja wang rakyat sebanyak RM 1.2 trilion tetapi orang Melayu masih miskin. Kemanakah projek DEB untuk membasmi kemiskinan.

Ketiga: Kenapa kadar kemiskinan di kalangan bumiputera Melayu masih tinggi berbanding dengan bangsa lain. Menurut Dato’ Zainal Osman bekas Timbalan Menteri Luar Bandar Dan Wilayah pada 7/12/07 ialah kadar kemiskinan Bumiputera 8.3%, India 2.9% dan China 0.6%. Kenapa masih tinggi lagi orang Melayu miskin. Siapa yang memerintah selama ini PAS atau UMNO, DAP atau UMNO, PKR atau UMNO.

Keempat: Bukankah wang PPRT sebanyak RM32 juta yang sepatutnya diberi kepada mereka yang miskin telah disonglap dan diberi kepada seorang Dato’ yang bukan Melayu untuk tanam bunga orkid dan pelihara ikan? Orang miskin gigit jari dan gigit lidi. Pemimpin UMNO yang diamanahkan wang PPRT bebas kesana kemari. Macam mana orang Melayu hendak boleh berdikari kalau pemimpin sendiri pun jadi pencuri, maka orang Melayu miskin kurus macam ular lidi?

Kelima: Apakah ini dasar DEB yang beri komisyen RM530 juta kepada seorang Melayu Razak Baginda untuk beli kapal selam Scorpene. Cuba bayangkan kalau wang sebanyak ini dibuat rumah kepada rakayat yang tidak bertanah yang berharga RM30,000. Maka seramai 17,666 buah rumah dapat diberi secara percuma. Sekurang-kurangnya orang di Pekan Pahang tidak ada lagi yang duduk dalam pondok buruk yang tidak layak berada di kawasan Timbalan Perdana Menteri.

Keenam: Apakah dasar DEB yang membolehkan satu ketika dahulu Khairi Jamaludin yang mampu beli saham ECM Libera yang bernila RM9.2 juta. Daripada mana beliau dapat wang sebanyak itu? Apakah bapa dia salah seorang hartawan? Kita tidak pernah dengar bapanya seorang yang tersenarai sebagai orang yang kaya sebaris dengan Ananda Krishnan, Syed Mokhtar Bukhari. Kalau beliau bekerja selama 10 tahun dengan gaji sebulan RM10 ribu sebulan, Khairi baru dapat simpan wang sebanyak RM1.2 juta. Itupun beliau simpan tak makan dan tidak minum, hanya makan rumput dan batu sahaja. Kesemua ini adalah lambang penyelewengan dalam DEB

Ketujuh: Kemana pergi tanah rezab Melayu yang ditinggal oleh penjajah seluas 3 juta hektar. Sekarang separuh tanah telah bertukar hak milik hasil pengkhinatan amanah oleh pemimpin UMNO. Tahun 1985 sahaja tanah rezab Melayu hanya tinggal 1.7 juta hektar. Sekarang berapa lagi tinggal?

Kelapan: Siapakah yang menghalau orang Melayu di Kampung Berembang, adakah ini kerja DAP .Sedangkan mereka yang berada di Kampung Berembang adalah penyokong tegar UMNO. Mungkin doa orang yang kena zalim tidak ada hijab maka Khir Toyo merudum daripada takhta.

Kesembilan: Adakah Patrik Lim yang menjadi penggerak DEB di Terengganu? Sehingga Terengganu sekarang berjaya meningkat taraf hidup orang Melayu, tidak ada lagi yang miskin? Adakah ini manusia yang UMNO bercakap hendak memperjuangkan orang Melayu dan marah kepada mereka yang hendak mengkritik DEB?

Kesepuluh: Siapakah yang merampas tanah yang diberi oleh kerajaan PAS di Terengganu sebanyak 65,156 lot kepada rakyat tanpa mengira kaum. Kebanyakan adalah orang Melayu. Bukankah dengan cara pemberian tanah salah satu daripada usaha kerajaan Pas Terengganu untuk membasmi kemiskinan yang bertepatan dengan DEB, tetapi dikhianati oleh pemimpin UMNO yang kononya memperjuangkan DEB. Sekarang musibah sedang menimpa kepada Dato’ Seri Idris Jusuh. Makbul doa orang yang dizalimi.

Kesebelas: Kalau benar UMNO mendakwa mereka tunggk DEB kenapa UMNO tidak bela orang Melayu di negeri Pulau Pinang satu ketika dahulu? Kenapa asyik berulang alik ke Kelantan untuk merampas negeri yang dikuasai oleh PAS. Apa dosa pemimpin PAS sebangsa dengan pemimpin UMNO yang telah berjaya meletakkan Kelantan sebagai negeri contoh kejayaan orang Melayu di negara ini?

Di Kota Bharu Menteri Besar Kelantan, Datuk Nik Abdul Aziz Nik Mat berkata pembentukan Majlis Muafakat Melayu Malaysia (MMMM) di Johor adalah satu tanda bahawa UMNO gagal dalam mempertahankan kedaulatan Melayu dan agama Islam. “UMNO sudah gagal jaga Melayu, tidak boleh diharap…agama gagal, Melayu pun tak jadi, sehingga terpaksa mengadakan kongres,”

Jadi tidak timbul soal PAS sudah lari dari perjuangan Islamnya. Yang lari dari perjuangan adalah parti-parti yang perjuangkan bangsa Melayu. Mereka sudah jadi pengkhianat dan makhluk perosak bangsa. Apa lagi bila orang bukan Melayu sudah mula menunjukkan ‘kuasa’ dalam pilihan raya baru-baru ini!

Catatan santai: ibnuhasyim. blogspot.com (e-mail: ibnuhasyim@gmail.com) 06-05-08. KL.

UMNO Terima Islam Syumul?

Oleh IKAN DUKANG UMNO mendakwa kuasa Melayu terhakis. Majlis Muafakat Melayu Malaysia (MMMM) melihat ketuanan Melayu tercabar. PAS menolak perpaduan Melayu yang sempit. PAS cukup terkesan dengan tingkah dan tindakan UMNO yang pernah menendang PAS dari keluarga BN setelah mereka kembali kukuh berkuasa. Senario perpaduan Melayu ini sering ke udara dalam satu pola yang cukup jelas iaitu apabila UMNO di ambang kehilangan kuasa; baik dulu,kini dan mungkin juga selama-lamanya. Apakah PAS menolak sama sekali usaha ke arah perpaduan Melayu ini? Secara tersurat dan tersirat, jawapannya TIDAK. Cuma UMNO yang pura-pura tidak faham atau degil. Bukankah PAS pernah memberi syarat dan isyarat kepada UMNO dan tak pernah menokhtahkan peluang itu? Berat sangatkah UMNO terima Islam yang syumul seperti kemahuan umat sebangsa dan seagama UMNO di dalam PAS? Sial benarkah UMNO kalau menerimapakai dasar dan perlembagaan PAS yang menguntungkan Islam? Apakah itu tak mungkin lagi mampu dilakukan oleh UMNO kerana bukan semua ahli UMNO terdiri daripada orang Melayu, rujukannya Sabah? Kalau benar demikian, buat apa lagi UMNO berdegar-degar bercakap tentang kuasa dan ketuanan Melayu kalau UMNO sedar bahawa bukan semua ahlinya Melayu? Apa kata nanti ahli-ahli UMNO bukan berbangsa Melayu di Sabah? Kalau inilah dilemanya, ternyatalah UMNO cuba menipu orang Melayu. UMNO bersuara tentang hak Melayu agar dapat menawan hati orang Melayu. Dan orang Melayu yang mudah tergoda dan termakan hujah UMNO, mudah sahaja kembali menguatkan UMNO. Dalam erti kata lain, mereka menyalahkan dan meninggalkan PAS. Umat Melayu sewajarnya sedar akan kepura-puraan UMNO dalam perjuangan ketuanan Melayu. Umat Melayu sewajarnya berbondong-bondong kembara ke wadah PAS yang berpegang kepada keyakinan ”Islam berdaulat, Melayu selamat.” Kalau umat Melayu pernah memberi 100 kerusi parlimen untuk UMNO, apalah salahnya kalau pada PRU13 akan datang umat Melayu berikan pula 100 kerusi kepada PAS? Dengan itu PAS dapat mengambilalih tampuk kuasa dan ketuanan Melayu melalui pendekatan Islam yang syumul, adil dan indah. Kita perlu ada pembangkang Melayu yang menjadi ”check and balance” kepada kerajaan PAS. Tugas itu wajar dimainkan oleh UMNO. Nah, UMNO bersediakah kehilangan kuasa atau bertindak berani dengan menerima syarat dan isyarat PAS? Dan siapa yang lebih berani ; UMNO atau umat Melayuku?

Bahasa Melayu vs Bahasa Inggeris.

APA yang hendak memperjuangkan sangat oleh kaum-kaum Melayu yang dikatakan pejuang bangsa dan pejuang bahasa itu?

Lihat sajalah betapa lumrahnya penggunaan bahasa Inggeris diseluruh negara, apatahlagi di sekitar Lembah Kelang, Kuala Lumpur, Putra Jaya dan disekitarnya. Terpampang dimana-mana. Tak perlu disenaraikan. Terlalu banyak. Boleh pandang dan lihat sendiri.

Ini bukan baru. Nama-nama bangunan, nama-nama syarikat, firma, premis perniagaan, nama-nama jalan (contoh terbaik Presint sebagai nama jalan di Putrajaya - nak meniru macam di New York konon yang menggunakan Precinct pada nama-nama jalan). Itu sudah menunjukkan bahawa kita amat berbangga dengan penggunaan bahasa Inggeris. Penggunaan dalam pertuturan satu - ini tidak menjadi persoalan kerana ianya sebagai satu bentuk medium perantaraan disegi komunikasi, apatahlagi bahasa Inggeris sebagai satu bahasa perantaraan antara bangsa di seluruh dunia.

Satu lagi - Penggunaan bahasa Inggeris (sebagai bahasa asing - foreign language) dalam memberi lambang dengan mengekalkan identiti adalah satu persoalan yang harus di pertikaikan dan dikekang (dicegah). Identiti disini bermaksud dalam memberi nama pada satu-satu 'landmark' atau 'mercu-tanda' juga pada nama yang menunjukkan identiti negara kita (sebagaimana contoh Presint diatas). Tentang 'bangga' akan sesuatu pun seharusnya sekadar berpatutan dan berpada-pada - tidaklah sehingga terjejas akan identiti kita sendiri.

Melayu Melayu kita yang cinta sangat akan bahasa hinggakan sanggup memberi sekatan atau ruang yang sempit untuk generasi akan datang agar terperangkap dengan hanya penggunaan bahasa sendiri.


Sedangkan bahasa Inggeris sendiri (bahasa antarabangsa) satu-satunya bahasa yang digunakan dalam pelbagai rujukan (tambah pula subjek seperti Science dan Mathematics). Apakah kita yang Melayu ni sanggup melihat anak-anak generasi baru kita terpaksa meraba-raba mencari-cari makna dan maksud dalam rujukan terhadap subjek Science dan Mathematics yang sudah semestinya banyak yang terdapat kajian-kajian maklumat dalam bahasa Inggeris? Jika dan apabila mereka yang diajar dalam bahasa pengantar bahasa Melayu, sudah tentu terpaksa pula kena belajar juga penggunaan bahasa Inggeris dikemudian hari untuk memahami kajian-kajian seterusnya (extra-learning and for pursuing further studies like specialists and so on). Tidakkah itu dikira dah terlambat? atau bila dah terdesak, barulah tergesa-gesa mencari peluang untuk mempelajari bahasa Inggeris, sedangkan peluang yang ada sekarang memang boleh didapati dari awal lagi dibuang atau ditolak, semata-mata kerana untuk menjaga martabat bahasa Melayu, yang tidak sepatutnya dibangkitkan langsung.

Ini kerana apa yang sedang berlaku pada bahasa Melayu kini pada penggunaan secara menyeluruh, nyata sekali bercelaru dan berterabur dan memang tidak terurus sejak sekian lama lagi. Ini semua amatlah jelas dan nyata terbukti dan dapat kita semua menyaksikan dengan mata kepala kita sendiri dipersekitaran kita juga pada seluruh negara 'amnya. Jadi, kenapa baru sekarang baru terfikir untuk mempertahankan martabat bahasa Melayu? Kita kalau mengaku sebagai pejuang bahasa sepatutnya membersihkan dulu segala apa jua kotoran, kepincangan dan pencemaran bahasa yang wujud sekarang, yang berada didepan mata kita, dimerata pelusuk persekitaran dan negara keseluruhannya. Cuci segenap sampah kotoran yang bertaburan didepan mata, dihalaman persekitaran 'rumah' kita dulu.


Bukan nak jaga benda atau perkara yang maseh belum berlaku (sama ada positif atau negatif) - kita perlu kena bersihkan dulu kotoran yang memang dah lama terpalit sejak sekian lama dulu. Tindakan itu yang harus di ambil terlebih dulu. Bila dah berjaya dihapuskan segala pencemaran dan nyata menjadi bersih, kemudiannya barulah boleh mendabek dada yang diri kita sebagai 'pejuang bahasa'. Kenapa hendak memberi tekanan terhadap bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar dalam subjek matapelajaran Science dan Mathematics, sedangkan penggunaan bahasa Inggeris sememangnya semakin berleluasa penggunaannya oleh semua peringkat lebih-lebih lagi dari kalangan orang Melayu sendiri (terutamanya yang kononnya bertaraf intelek).

Ini dapat kita lihat dan tontoni dimerata-rata majlis apatah lagi di rancangan-rancangan TV dalam pelbagai bentuk dan persembahan. Pak pak menteri sendiri dan ahli-ahli politik Melayu kita pun apa kurangnya, masing-masing ghairah menggunakan bahasa Inggeris dengan sewenang-wenangnya dalam apa jua maupun dalam pertuturan mereka. Jika tidak nanti dikata orang, mereka semua tu tidak 'English-educated' - jadi menjatuhkan martabat dan credibility mereka seolah-olahnya. Disini nampak puak-puak Melayu sendiri yang terasa martabat mereka jatuh disebabkan tidak pandai berbahasa Inggeris. Justeru itu, dimana kedudukan Melayu yang kononnya memperjuangkan martabat bahasa demi bangsa Melayu? Adakah itu semua hanya sekadar retorik sahaja? Nampak-nampaknya begitulah.

Dengan penggunaan istilah Inggeris di campur-aduk bersama bahasa pertuturan Melayu sehingga diterima pakai dengan begitu senang dan menyeluruh oleh orang Melayu kita sendiri, secara tidak disedari ianya sudah menjadi lumrah dan dengan sendirinya sudah dianggap relevan. Jadi, jika hanya segelintir sahaja pejuang bahasa dari kalangan orang Melayu kita yang kononnya bermati-matian kini untuk mempertahankan maruah dan martabat bahasa dan bangsa kita, tidak mungkin boleh mengubah kehendak dan kecenderungan majoriti. Mungkin tidak akan dapat sambutan menyeluruh.

Mengapa baru sekarang barulah sedar dan terasa untuk bangkit memperjuangkan semua ini? Sedangkan badan yang seharusnya dan sepatutnya menjaga dan mengendalikan kedaulatan bahasa Melayu (iaitu Dewan Bahasa Pustaka sendiri) pun tidak kisah dan tidak begitu ambil peduli dan ambil berat tentang kepincangan bahasa Melayu yang telah pun tercemar sejak sekian lama. Kini baru badan-badan seperti Gapena yang kononnya pejuang bahasa baru bangun dari tidur-lena, terkejut tersentak, baru sedar akan bahasa Melayu sedang menuju kemusnahan dan kehancuran? Kenapa apa yang berlaku dulu itu, mereka tidak nampak? Kenapa sekarang, baru nampak?

Satu soalan untuk para pejuang bahasa yang dikatakan pencinta bahasa Melayu dan 'Pejuang Melayu' konon-kononnya - Sejak dari dulu lagi - kenapa anda sekalian tidak mempertikaikan nama atau jenama UMNO itu sendiri? U.M.N.O. singkatan kepada United Malays National Organization. Kan menggunakan bahasa Inggeris tu? Kan itu bahasa penjajah Inggeris yang menjajah kita sejak beratus-ratus tahun dulu? Kenapa diam membisu dalam isu seperti itu? Tunjuk lah kepahlawanan anda dalam memperjuangkan martabat bahasa dan maruah bangsa, sebagaimana yang senantiasa dicanang-canang dan dilaung-laungkan. Dimanakah langkah pertama dalam usaha perjuangan mereka semua?

Padahal isu yang dibangkitkan diatas (mengenai penggunaan bahasa Inggeris dalam nama singkatan UMNO itu sendiri) sepatutnya di perbetulkan dan dibubarkan jika bahasa Inggeris dianggap sebagai pengaruh penjajah yang harus dihapuskan dari minda pemikiran anak bangsa kita seterusnya. Dari situlah seharusnya langkah pertama dimulakan oleh mereka yang dikatakan pejuang bahasa dan juga pejuang bangsa. Mengapa ini tidak berlaku? Sekian.

ikhlas dari,

Bahadon

Bisik-bisik Maufakat UMNO-PAS

Ibnu Hasyim
CATATAN SANTAI:



PAGI awal hari-hari Buruh, saya dipanggil oleh seorang kawan PAS dari Kelantan ajak bertemu. Konon ada perkembangan terbaru berlaku di sana di kalangan rakan-rakan dari PAS. “Khabarnya ada gerakan sedang berjalan lancar untuk pertemukan dua parti politik akar umbi orang Melayu iaitu UMNO dengan PAS.”

“Suatu perkembangan menarik.. Siapa mereka itu?” Dia sebut dua nama. Iaitu bekas pemimpinorang-orang kuat Datuk Seri Anwar Ibrahim semasa dalam belia Islam dulu.

“Barangkali ada kena-mengena dengan Kongres Permaufakatan Melayu yang sedang berjalan di Johor Bharu sekarang??” Saya tanya lagi.

Kerana kalau dilihat kenyataan Presiden TERAS (Teras Pengupayaan Melayu), Mohd Azmi Abdul Hamid di Kongres Permaufakatan Melayu tersebut (lihat Harakah 3 Mei), “Kami berpendapat bahawa UMNO/BN mesti menerima hakikat bahawa sokongan yang menurun pada Pilihan Raya Umum lalu dilihat seabagai kehilangan keyakinan orang Melayu terhadap kepimpinan dan pemerintah yang ada sekarang…

Mesej pengundi Melayu tidak boleh dilihat sebagai suatu gugatan kepada kedaulatan orang Melayu tetapi sebagai suatu kematangan dan sikap kritikal orang Melayu menilai kepimpinan yang sedia ada.”

Lebih menarik lagi, katanya, “Kami berpendapat kekuatan orang Melayu mesti disandarkan kepada Islam sebagai teras kepada pemulihan bangsa. Jika Kongres tidak mengakui hakikat ini kami tidak nampak ia akan memberi apa-apa makna kepada memulihkan nasib bangsa.”

Menurut beliau, kelemahan orang Melayu sebenarnya adalah terletak kepada kekuatannya menghayati Islam seutuhnya. TERAS tidak melihat orang Melayu hanya boleh bergantung kepada perlembagaan semata-mata untuk menjamin kedudukannya. Sehingga orang Melayu dapat merubah nilai dan jati dirinya supaya kembali kepada Islam seutuhnya, selagi itu nasib bangsa ini tidak akan dapat terjamin, ujar Mohd Azmi.

Pada pandangan saya pula, kalau UMNO boleh menerima Islam sebagai asas perjuangan mereka dan mempraktikkan Islam secara syumul, maka tidak ada sebab PAS akan menolaknya. Pernah pemimpin-pemimpin PAS berceramah, ‘...kalau UMNO mengumumkan sanggup menerima Islam sebagai dasar negara pada jam 12 malam ini (masa ceramah), maka pada 12.05 minit malam ini juga kami akan mengistiharkan pemmbubaran PAS!’ Disambut dengan takbir yang menyeluruh oleh ahli-ahli PAS.

Kalau betul UMNO nak Islam, tak perlu tukar banyak.. United Malay National Organization menjadi United Muslim National Organization. Namun namanya tetap masih UMNO, cuma ‘Malay’ diganti dengan ‘Muslim’. Kalau orang bukan Melayu boleh menerima dasar nasionalis Melayu mentadbir mereka yang memang tidak sama dengan nasionalis Cina dan India… juga tidak ada sebab mereka akan menolak Islam, yang menjadi anutan bangsa mereka di negeri China dan negeri India, yang jumlahnya lebih ramai dari seluruh penduduk Malaysia ini.

Maka tugas kitalah untuk menerang dan meyakinkan mereka yang bukan Islam, hatta kepada orang Melayu sendiri.

Wallahu ‘aklam. Sekian catatan santai untuk kali ini.


Catatan santai: ibnuhasyim. blogspot.com (e-mail: ibnuhasyim@gmail.com) 3 Mei 08. KL.

Jom Heboh: Mufti Perlis Tampar Muka Menteri Penerangan..

Ibnu Hasyim:CATATAN SANTAI

SYABAS Mufti Perlis, Dr Mohd Asri Zainul Abidin atau Dr Maza! Kerana tertulis di blog beliau “Jabatan Mufti Perlis tidak mengharamkan Program Jom Heboh anjuran Stesyen TV3, akan tetapi pihak Jabatan Mufti dukacita dengan nilai-nilai negatif yang terselit bersama dengan program Jom Heboh tersebut.” Walaupun tak berani nak haramkan secara terus terang, tetapi teguran-teguran begini membuktikan beliau adalah seorang Mufti yang prihatin.

Beliau menegaskan, teguran mahupun surat bantahan yang dikeluarkan oleh Jabatannya tidak bermaksud mengharamkan Jom Heboh, tetapi sekadar satu pemantauan untuk memastikan tidak ada perkara yang tidak elok berlaku. Ketegasan yang cuba ditekankan oleh Mufti antara lain beliau mencadangkan garis panduan pelaksanaan program Jom Heboh di Negeri Perlis.

1. Program Jom Heboh’ tanpa konsert’ adalah satu keutamaan sekiranya hendak dilaksanakan di Negeri Perlis.

2. Jika disertai dengan program konsert, ia hendaklah terkawal dan berdisiplin

3. Artis-artis yang menimbulkan contoh-contoh yang buruk seperti Faizal Tahir atau aliran artis lain dari aliran rock, dangdut dan seumpamanya yang mempromosikan gelagat-gelagat liar dan ala kebudak-budakan yang menghapuskan nilai-nilai kematangan hidup tidak boleh dibenarkan.

4. Artis-artis yang hendak dibawa masuk hendaklah artis yang telah dirujuk persetujuan dari Jabatan Mufti, secara umumnya dicadangkan artis-artis puisi seperti Kopratasa, Ramli Sarip dan Sohaimi Mior Hassan ataupun kumpulan-kumpulan nasyid di tanahair.

5. Sebarang aktiviti-aktiviti yang memperlihatkan nilai-nilai kebodohan yang seakan-akan memperlekehkan akal dan pemikiran rakyat adalah tidak boleh dibenarkan

6. Unsur-unsur khurafat seperti penampilan kepercayaan-kepercayaan misteri dan karut tidak dibenarkan. Demikian juga jualan barang-barangan khurafat dan tahyul seperti kayu koka tidak dibenarkan

7. Penganjur Jom Heboh hendaklah menghormati sensitiviti orang-orang Islam seperti tidak menguatkan bunyian-bunyian pada waktu solat sehingga kelihatan seperti tidak menghormati agama.

Melihat kepada panduan yang digariskan oleh Mufti tersebut amatlah berhati-hati, ‘bagai menarik benang dalam tepong’ kata pepatah Melayu. Benang yang ditarik tidak putus dan tepung pun tidak berselerak.

Hal ini membuktikan bahawa sasaran kritikannya bukan sahaja kepada pelaku-pelakunya seperti yang pernah disebutkan oleh sebagian dari penulis-penulis, ‘…Seharusnya teguran yang dibuat adalah satu tamparan hebat buat semua artis yang berada dalam kelompok 'bukan artis contoh'…’ tetapi sebenarnya adalah kepada Menteri Penerangan sendiri. Apakah agama dan umat Islam di Perlis tidak sama dengan umat Islam di negeri-negeri lain dalam Malaysia? Apakah di negeri-negeri lain tidak sesuai dengan peraturan begini?

Kalau tujuan peraturan itu hanya untuk negeri Perlis sahaja, apa guna beliau tulis dalam blog yang seluruh dunia Melayu membacanya? Jadi sebenarnya, bukan Mufti itu menampar artis-artis tetapi menampar muka Menteri Penerangan sendiri. Kementerian Penerangan perlu sedar dan patut merasa sakit, kerana banyak program-program tv di Malaysia memperlihatkan ‘nilai-nilai kebodohan’.

Belajarlah dari kejatuhan Menteri Penerangan dahulu yang ‘degil’ dan tidak prihatin terhadap kehendak rakyat. Saya kenal Datuk Ahmad Shabery Cheek semasa bersama Parti Semangat 46 dulu dan pernah memberi taklimat di Pusat Tarbiah PAS Taman Malewar. Saya yakin beliau pun sedar bahaya hiburan seperti disebutkan, mungkin beliaupun ingin menggunakan kaedah menarik benang dalam tepung juga.

Saya nasihatkan, rentap saja benang tersebut kerana muka Datuk sudah ditampar. Kadang-kadang kebaikan itu lebih berkesan bila datangnya dari atas, seperti yang dilaksanakan oleh kerajaan Kelantan!

Sekian catatan santai untuk kali ini. Wassalam.

Catatan santai: ibnuhasyim. blogspot.com (e-mail: ibnuhasyim@gmail.com) 2 Mei 08. KL.

Sejarah PAS 14: Merdeka!

IBNU HASYIM: Fokus Sejarah PAS Siri 14

MALAYA mencapai kemerdekaan pada 31 Ogos 1957. Pengumuman yang telah disambut dengan gembira oleh seluruh penduduk Tanah Melayu. Persidangan Agung UMNO memutuskan supaya dituntut kemerdekaan selewat-lewatnya pada 31 Ogos 1957 itu diumumkan selepas Pesuruhjaya Tinggi Persekutuan, Sir Donald Mac Gillivray mengumumkan bahawa keadaan dharurat tidak lagi menjadi penghalang utama untuk Tanah Melayu mencapai taraf berkerajaan sendiri.

Pengumuman Pesuruhjaya British itu dibuat beberapa minggu sebelum pertemuan antara British melalui Tunku Abdul Rahman dengan PKM (Parti Komunis Malaya) melalui Setiausaha Agungnya Chin Peng dalam bulan Disember 1955, di Baling Kedah. Lapan wakil British masuk ke tempat rundingan iaitu:

1.Yang Teramat Mulia iaitu Tunku Abdul Rahman.
2.Dato’ Sir Tan Cheng Lock.
3.Encik Hamid Jumat.
4.Devid Mashall.
5.Yaacob Latif D.I.O.
6.Too Joo Hin.
7.T.H.Tan.
8.Syed Jaafar Albar.

Pihak komunis pula terdiri dari 3 wakil:

1.Chin Peng.
2.Chen Tien
3.Rashid Maidin.

Tetapi Chin Peng, sebagai Setiausaha Agung PKM dalam rundingan hari kedua di Baling itu, pada 29 Disember 1955 menyatakan sikapnya tentang kemerdekaan, katanya:

“Kerajaan sekarang, walaupun ianya sebuah kerajaan yang dipilih oleh rakyat, tetapi ianya bukan sebuah kerajaan yang merdeka.”

David Mashall yang ada bersama-sama pada waktu itu mengarahkan jurubahasanya memberitahu bahawa Malaya telah diiktiraf sepenuhnya oleh British.

Tetapi Chin Peng menegaskan:

“Dalam beberapa perkara, bila kami kemukakan cadangan kami, kami menganggap ianya begitu. Sekiranya kerajaan pilihan rakyat ini, iaitu Persekutuan Tanah Melayu dan Singapura mempunyai kuasa sendiri dari segi keselamatan dalam negeri dan pertahanan negara, maka sudah tentu segala masalah itu boleh diselesaikan dengan mudah. Sebaik sahaja dua kerajaan ini mempunyai kuasa sendiri dalam segi keselamatan dalam negara, maka kami boleh berhentikan perang dengan serta merta.”

Kata Tunku Abdul Rahman:

“Adakah itu suatu janji? Bila saya balik dari England, perkara itulah yang akan saya bawa balik bersama. Jika itulah kesnya, kami boleh berhentikan sikap permusuhan serta-merta dan memansuhkan unit-unit bersenjata kami.”

Gambar: Chin Peng (tengah) selepas rundingan di Baling.

Janji ini termeterai bersama Chin Peng. Demikianlah petikan sebahagian dari dialog antara British dengan PKM.

Sebenarnya perjuangan komunis di Tanah Melayu dikatakan mendapat semangat baru selepas tentera komunis China di Tanah Besar China dapat mengalahkan tentera-tentera Nasionalis China, menyebabkan ketuanya Chiang Kai Shek lari ke Taiwan atau Formosa pada permulaan tahun 1949. Lebih-lebih lagi selepas Parti Komunis China berjaya menubuhkan Republik Rakyat China pada 1 Oktober 1949 dan kemenangan tentera sukarela China dalam Perang Korea tahun 1950-51.

Di Tanah Melayu, dalam keadaan dharurat diisytiharkan pada 28 Jun 1948, Ching Peng bersama 5,000 tenteranya meneruskan perjuangan bersenjata menentang pemerintah. Pemimpin UMNO waktu itu sanggup membiarkan 7 pemimpin Hizbul Muslimin ditangkap dan organisasinya diharamkan terus oleh penjajah walaupun baru bergerak hanya beberapa bulan sahaja. Sedangkan beberapa tahun kemudian mereka (bagi pihak British) sanggup pula berunding, ingin berdamai dan memberi pengampunan kepada PKM.

Dengan gerakan Islam tak mahu berunding, tapi PKM boleh. Hal ini membuktikan dendam penjajah barat terhadap Islam masih kuat, walaupun tindakannya tidak secara terang-terangan tetapi melalui UMNO. Maka dalam bulan Ogos 1955, Tunku sebagai seorang pemimpin UMNO yang masih dalam bedungan penjajah itu telah membentuk kabinet jamaah menterinya, terdiri dari:

1.‘Ketua Menteri’. Beliau sendiri memegang jawatan itu.
2.5 orang Melayu lainnya. Tiada dari golongan mana-mana badan Islam, gerakan Islam atau PAS (PAS cuma dapat 1 kerusi parlimen dalam pilihan raya Persekutuan Jun 1955).
3.3 berbangsa Cina.
4.1 berbangsa India.

Kabinet ini termasuk dalam ‘Executive Council’ yang diketuai oleh Pesuruhjaya Tinggi Persekutuan di bawah penjajah. Ahli-ahli council itu terdiri dari ahli kabinet, ditambah dengan 5 orang pegawai tinggi berbangsa Inggeris iaitu:

1.Setiausaha Agung.
2.Peguam Negara.
3.Setiausaha Kewangan.
4.Setiausaha Pertahanan.
5.Setiausaha Iktisad.

Pada 2 Januari 1956, Tunku bersama wakil-wakil Sultan dan Parti Perikatan telah bertolak ke London untuk mengadakan rundingan dengan kerajaan Inggeris British. Mereka berunding dengan Menteri Jajahan Inggeris Alan Lennox-Boyd dan lain-lain pegawai British pada 18 Januari 1956 hingga 8 Februari 1956. Rundingan tersebut tiada banyak masalah, akhirnya tarikh kemerdekaan Tanah Melayu ditetapkan pada 31 Ogos 1957. Maka Tanah Melayu atau Malaya pun ‘Merdeka!’

Pada 3 September 1957 selepas merdeka, walaupun dharurat masih belum tamat, Yang Di Pertuan Agung ketika membuka sidang Dewan Undangan mengatakan, bahawa negara telah merdeka maka tidak ada alasan lagi bagi komunis untuk bebaskan dari penjajahan Inggeris. Oleh itu, mana-mana komunis yang suka menyerah diri mengikut syarat-syarat yang ditentukan kerajaan, bolehlah berbuat demikian dan kerajaan akan memberikan pengampunan. Tegas baginda.

Dalam buku ‘Utusan Ke London’ penulisnya T.H.Tan, Setiausaha Agung Perikatan waktu itu telah menyebutkan mengenai kehadiran Tunku Abdul Rahman dan rombongannya ke London. Mereka telah memberitahu kepada Inggeris, bahawa tuntutan pilihan raya yang telah dikemukakan oleh mereka adalah juga disokong oleh Persatuan Islam Se Malaya (PAS).

Maka sekurang-kurangnya dalam perjuangan kemerdekaan Tanah Melayu, nama PAS telah disebut dan digunakan oleh delegasi Perikatan untuk tujuan mencapai kemerdekaan. Sebagai penjajah yang ulet dan matang, British sangat faham tenaga parti dan gerakan Islam adalah satu tenaga yang tidak boleh diperkecilkan. Ini bermakna secara langsung atau tidak langsung PAS juga memang ada saham dalam perjuangan memerdekakan tanahair ini.

Mari kita lihat bagaimana pula sikap PAS terhadap komunis, perjuangan kebangsaan dan kemerdekaan? Muktamar Agung PAS ke 6 yang diadakan pada tahun itu dibawah pimpinan regu Dr Burhanuddin-Zulkifli telah menggariskan pendirian PAS melalui ucapan Yang Dipertuanya Dr Burhanuddin Al-Helmy…

Mengenai komunis dan penjajahan Britian, beliau mengatakan:

“Adapun sikap kita terhadap komunis, kita telah menerangkan berkali-kali pendirian kita Islam dan pendirian PAS dalam menghadapi komunis, tetapi masih ada kedengaran dan kelihatan dalam tulisan-tulisan membabitkan saya dan persatuan Islam ini berbau kominis, dan yang anihnya pula ada yang mambabitkan saya dan persatuan Islam ini berbau penjajah, dua tuduhan yang timbul dari nafsu buta, palsu dan jahil. Sesungguhnya saya dan bagi pihak persatuan Islam tidaklah berbau komunis dan penjajah, saya dan PAS adalah berisi, bersifat, berbau kebangsaan Melayu dengan cita-cita Islam.”

Bagaimana pula sifat ‘kebangsaan Melayu dengan cita-cita Islam’ menurut Dr Burhanuddin seperti dalam ucapan tersebut:

“Saya dan persatuan Islam cukup mengetahui dan sedar berpegang teguh kepada kebangsaan Melayu, dengan faham kebangsaan yang luas bagaimana yang diperjuangkan oleh hasrat cita-cita kebangsaan Melayu yang telah banyak kali saya terangkan di dalam beberapa ucapan, makalah, dan buku-buku karangan saya dan menyesuaikan kebangsaan Melayu itu dengan kehendak ayat ‘ummatan wasatan’ pada masa dunia menempuh perbalahan, pertelingkahan dan peperangan sebagaimana yang telah berjalan amalannya dan contohnya dari semenjak Rasulullah…”

‘Menyesuaikan kebangsaan Melayu itu dengan kehendak ayat ummatan wasatan’ ini, amat berbeda dengan pertubuhan-pertubuhan nasionalis waktu itu dan sekarang, yang cuba menyesuaikan Islam dengan kehendak kebangsaan mereka, bukan cuba menyesuaikan kebangsaan dan nasionalis supaya tidak berlawanan atau seperti yang dikehendaki oleh agama Islam.

Buktinya, mereka tidak meletakkan dalam perlembagaan pertubuhan atau persatuan mereka Islam sebagai dasar. Tetapi mereka menggantinya dengan kebangsaan, sedangkan Islam dalam perlembagaan mereka hanya diletakkan di suatu sudut yang sempit, dipanggil juga ‘rasmi’ atau lambang sahaja. Iaitu yang tidak boleh dipraktikkan secara syumul atau keseluruhannya.

Seterusnya, beliau menerangkan erti kemerdekaan sesuatu bangsa sepenuhnya menurut cita-cita PAS.

“…kemerdekaan bangsa dan nusa sepenuhnya, belumlah lagi bererti tercapainya cita-cita PAS dan belumlah dihitungkan telah merdeka sepenuhnya, melainkan setelah berjalan hukum-hukum Islam pada orang seorang, masyarakat dan negara, barulah tercapai kemerdekaan yang dicita-citakan oleh PAS…”

Merdeka yang sebenarnya, ialah bebas dari hukum dan undang-undang ciptaan manusia yang terbabas dari hukum Allah SWT. Iaitu kembali kepada hukum Islam sehingga terlaksananya ke atas individu, organisasi, masyarakat dan negara. Sesuai dengan keadaan masa, suasana dan tempat. Waktu itu beliau memilih ‘nasionalis bulat’ untuk diperalatkan dan disesuaikan dengan perjuangan PAS.

Beliau menambah:

“Dalam Malaya yang masih terjajah atau dalam masa perlihan ini, telah ketara golongan-golongan nasionalis yang berbagai-bagai corak, di antara yang terbesar ialah nasionalis yang bulat, iaitu kebangsaan Melayu, sebagaimana yang selalu saya terangkan dari dahulu hingga sekarang ini, nasionalis pro-kanan, nasionalis pro-kiri, nasionalis kanan, nasionalis kiri. Kanan yang menyebelahi penjajahan dan kiri menyebelahi sosialisme atau komunisme.”

Menurutnya lagi:

“Nasionalis bulat itu sifatnya dari duhulu lagi berjiwa progresif, itulah yang sesuai dengan perjuangan PAS yang ditunjukkan oleh ayat ‘ummatan wasatan’ dan ‘khairun ummatin ukhrijat linnas’ sebagaimana yang dirakamkan dalam anggaran dasar Persatuan Islam.”

Apa yang penting, perjalanan PAS di bawah pemerintahan PAS di bawah Dr Burhanuddin setakat ini mahukan kemerdekaan sepenuhnya. Tidak ada erti kemerdekaan kecuali setelah terlaksananya hukum-hukum dan perundangan Islam di negara ini. Undang-undang barat bukan undang-undang orang Cina atau undang-undang orang India, bahkan ia adalah undang-undang penjajah yang pernah menjajah sebahagian dari negeri-negeri Asia ini.

Jadi tidak ada salahnya jika undang-undang Islam diganti dan dilaksanakan di negara yang ramai umat Islam dan rakyat Asia berbilang kaum ini!

Rujukan:

Sebenarnya tulisan saya ini sudah 15 tahun berlalu, ramai yang tanya saya mengenai rujukannya, buku-buku simpanan saya banyak yang sudah rosak di makan anai-anai. Di sini cuma saya catat apa yang teringat di fikiran saya sahaja, kalau tak salah... Antaranya:

1.Abu Bakar Hamzah. ‘Ilham 13 Mei’ Terbitan ? Kelantan.
2.Amaluddin Darus. ‘Lintasan Politik Malaysia’ Terbitan ABAD Enterprise.
3.Kamarudin Jaafar. ‘Dr Burhanuddin Al-Hemi: Politik Melayu dan Islam’.
4.Musa Ahmad PKM. (Tak ingat tajuk sebenar) Terbitan Utusan Melayu. (Himpunan dari tulisan di akbar Utusan).
5.‘Rundingan Di Baling.’ Terbitan Utusan Melayu?. (Himpunan dari tulisan di akbar Utusan).

Sejarah PAS 13: Bahaya Dari Gunung?

IBNU HASYIM:
Fokus Sejarah PAS Siri 13

TUDUHAN penjajah melalui lidah pemimpin UMNO waktu itu, sebagai ‘bahaya dari gunung’ ke atas penentang-penentangnya, bukanlah hanya ditujukan kepada golongan-golongan nasionalis kiri atau golongan komunis, tetapi sasaran sebenarnya ialah kepada gerakan Islam yang berpusat disekitar Gunung Semanggul.

Dendam kesumat bangsa barat hasil dari pertembungan antara Islam dengan Kristian di medan Salib pada penghujung abad 11 Masehi di Asia Barat, menyebabkan mereka melihat setiap gerakan Islam sebagai musuh digeruni, yang perlu diawasi dan dihapuskan. Gunung Semanggul telah menjadi pusat gerakan Islam di Malaya. Maahad Al-Ihya Al-Syarif telah banyak melahirkan tokoh-tokoh gerakan Islam.

Di situ juga pernah menjadi tempat Persidangan Ekonomi-Agama Se Malaya yang menghasilkan penubuhan PEPERMAS (Pusat Perekonomian Melayu Se Malaya) dan MATA (Majlis Agama Tertinggi Se Malaya). Hizbul Muslimin juga ditubuhkan di Gunung Semanggul. Walaupun begitu semasa pilihan raya 1955, ahli PAS di mukim Gunung Semanggul dan Selinsing yang bersempadan dengannya, cuma mempunyai 11 orang sahaja, termasuk Ustaz Uthman Hamzah.

Ahli-ahli PAS di Gunung Semanggul mula bergerak mendaftar ahli-ahli sekitar tahun 1955. Pada awal 1956, baru PAS Cawangan Gunung Semanggul ditubuhkan dengan rasminya. Lepas itu pegawai cawangan tersebut seperti Ustaz Baharuddin Abdul Latif, Ustaz Uthman Hamzah dan lain-lain diundang memberi penerangan di Kerian, Selama, Batu Kurau, Taiping, Changkat Ibul, Bukit Gantang dan Beruas.

Bertolak dari Gunung Semanggul PAS terus merebak ke Parit. Di Parit pula seorang pemuda, guru Sekolah Melayu bernama Alias Ibrahim, telah berjaya menghimpunkan kira-kira 400 orang untuk tubuh cawangan PAS di Parit. Parit dikatakan kubu kuat UMNO kerana berjaya menumpaskan lawannya Parti Kemedekaan Perak (NIP) dalam pilihan raya 1955 hingga hilang wang pertaruhan. Yang Berhormat wakil tunggal PAS juga turut berucap.

Waktu itu wakil tunggal PAS di Dewan Undangan Negeri (DUN) Perak ialah Encik Ahmad Kamal dari Kawasan Kerian Laut dan wakil tunggal PAS bagi kawasan parlimen Kerian, Perak, iaitu Tuan Guru Haji Ahmad Tuan Husin. Saya (penulis buku ini) tidak pasti mana satu yang berucap seperti yang dinyatakan dalam pertemuan saya dengan Allahyarham Ustaz Uthman Hamzah sekitar awal tahun 80an semasa beliau bertugas di Pejabat Agung PAS Jalan Pahang Kuala Lumpur.

Ustaz Uthman Hamzah yang baru 3 minggu pindah bertugas di sana pada akhir tahun 1957 turut memainkan peranan penting dalam penubuhan cawangan tersebut. Beliau telah dilantik menjadi AJK merangkap Pegawai Penerangan hingga ke tahun 60an, sebelum dipanggil bertugas sebagai Pegawai Penerangan PAS peringkat pusat. PAS Parit menyertai pilihan raya Persekutuan 1959, walaupun tidak menang tetapi tidak hilang wang pertaruhan.

Cuma Ustaz Baharuddin Latif sahaja satu-satunya calon yang berjaya memenangi kerusi DUN Gunung Semanggul di Perak dalam pilihan raya Persekutuan 1959, sewaktu PAS menawan Kelantan dan Terengganu.

Seorang lagi pengasas Hizbul Muslimin di Gunung Semanggul, seorang jurutera, Haji Ariffin Alias yang juga pernah jadi Ketua Hizbul Muslimin Johor. Beliau telah menubuhkan cawangan pertama di Johor dan menjadi penggerak ke arah penubuhan cawangan-cawangan seterusnya. Ia dilantik menjadi Pesuruhjaya PAS Negeri Johor dari 1954 hingga 1963. Menjelang pilihan raya 1959 kempen-kempen terus diperkuatkan di Johor oleh PAS Pusat.

PAS Pusat telah menghantar Pegawai Penerangannya seperti Saudara Ismail Haji Othman dari Melaka dan Saudara Othman Ahmad dari Kelantan, dibantu oleh Dr Burhanuddin dan Saudara Othman Abdullah. Cawangan-cawangan terus tumbuh bagaikan cendawan di musim hujan, terutamanya di daerah Pontian dan Batu Pahat. Pada 24 Mei 1959 ditubuhkan cawangan di Sungai Tempayan, Pontian. Pada 19 Julai tahun yang sama ditubuhkan di Rengit, dan dalam bulan itu juga ditubuhkan di Kampung Parit Jatuh, Batu Pahat.

Pada 3 Ogos pula cawangan di Pulai Sebatang, dan sehari selepas itu di Parit Karimon. Pada 3 Ogos juga suatu kempen pilihan raya telah diadakan di Jementah, menandakan pengaruh PAS mulai merebak ke kawasan Segamat dalam tahun tersebut. Dalam majlis penubuhan PAS di Kampung Parit Jatuh, Ketua Penerangan PAS Johor ketika itu, Haji Mohammad Taib Haji Ahmad telah memaklumkan bahawa PAS Johor dianggap ‘parti nyamok’ oleh komponen Perikatan, kerana saingan hebat Perikatan Johor pada masa itu ialah Barisan Sosialis.

Dalam pilihan raya ini juga, parti-parti pembangkang di Johor terpaksa bertanding sesame sendiri, setelah hasrat untuk bergabung dalam satu front gagal dilakukan. Setakat 14 Ogos 1959, PAS Johor telah berjaya menubuhkan 15 cawangan, yang mana cawangan ke 15nya ialah di Kampung Parit Mustapha, Simpang Kiri. Dalam bulan Ogos juga, Ketua Dewan Ulama PAS Johor membuat kenyataan di Parit Kassim, Batu Pahat, bahawa perjuangan PAS ialah untuk mengawal hak Orang Melayu dan agama Islam.

Dalam tahun 1959 juga, pengaruh awal PAS di Keluang mula bertapak di Ayer Hitam. Melihat kepada perkembangan tersebut, maka PAS Johor cuba menguji kekuatannya melalui pilihan raya Persekutuan 1959 dengan meletakkan 3 calon peringkat parlimen, iaitu di Pontian Utara, Muar Selatan dan Segamat Utara. Juga 9 calon di peringkat negeri, iaitu di Pontian Dalam, Benut, Serom, Rengit, Ayer Hitam, Tanjung Sembrong, Parit Jawa, Parit Bakar dan Jorak.

Walaupun PAS tidak berjaya memenangi satu kerusipun samada di parlimen atau negeri di Johor, tetapi ia berjaya merampas 2 buah negeri di pantai timur dan beberapa kerusi parlimen. Apakah ini juga hasil dari perjuangan Islam bermula di Gunung Semanggul yang dianggap oleh musuhnya bahaya dari gunung??

Tambahan I:

Sejarah PAS Kawasan Johor Bahru

- Dikeluarkan oleh PAS Kawasan Johor Bahru. Di salin semula pada Februari 2008.

PARTI Islam Se Malaysia (PAS) Kawasan Johor Bahru adalah antara cawangan PAS yang terawal ditubuhkan di negara ini. Jika dilihat dari rekod asal, PAS Cawangan Johor Bahru (kini disebut Kawasan) telah ditubuhkan pada 1 Mac 1954 iaitu setelah beberapa tahun PAS ditubuhkan di peringkat persekutuan iaitu pada 23 Ogos 1951.

Justeru kerana usianya yang awal, jika dilihat ahli-ahlinya bukan sahaja terdapat di kawasan Johor Bahru tetapi sehingga melintas sempadan antarabangsa iaitu sehingga di Singapura kerana Singapura pada masa tersebut belum lagi dipisahkan dari Malaysia. Parti Islam SeMalaysia Johor Bahru juga telah melahirkan ramai tokoh kepimpinan yang berkaliber dan diiktiraf sehingga ke peringkat pusat seperti Tuan Haji Husin bin Besar yang merupakan antara tokoh penting di dalam usaha menubuhkan PAS.

Beliau juga telah menerajui PAS Negeri Johor selama beberapa penggal dan kini masih sihat dan bersemangat terhadap perjuangan yang suci ini. Oleh kerana menghadapi masalah dengan Pejabat Pendaftar Pertubuhan, maka Parti Islam Se Malaysia Kawasan Johor Bahru ini terpaksa didaftarkan semula pada tahun 80an. Oleh yang demikianlah, kita seolah-olah melihat bahawa usia PAS kawasan Johor Bahru hanya baru mencapai usia beberapa belas tahun.

Kita berdoa semoga peneraju Parti Islam SeMalaysia (PAS) Kawasan Johor Bahru ini beroleh bantuan dan rahmat Allah untuk meneruskan perjuangan yang mulia ini sesuai dengan usianya yang telah hampir menjangkau separuh abad.

Tokoh-Tokoh Peneraju Parti Islam SeMalaysia (PAS) Kawasan Johor Bahru

1986 - 1987	:	Abdullah bin Hussin
1987 - 1989	:	Haji Hasan bin Habib
1989 - 1991	:	Haji Husin bin Besar
1991 - 1995	:	Drs. Haji Abu Bakar bin Othman
1995 - 2001	:	Encik Rosli bin Kemin
2001 - 2003	:	Haji Ghazali bin Md. Salleh
2003 - 2005	:	Encik Rosli bin Kemin
2005 - 2007	:	Ustaz Hishamudin Ismail (Pemangku)
2007 - Sehingga Kini	:	Encik Rosli bin Kemin

Tambahan II:

Sejarah Penubuhan PAS Pahang

Dari Wikipedia Bahasa Melayu, ensiklopedia bebas.

ERA kepimpinan PAS Negeri Pahang bermula apabila Pejabat Agung PAS Pusat melantik Allahyarham Mohamed Yassin b. Salleh memangku jawatan Pesuruhjaya PAS Negeri Pahang pada tahun 1958. Beliau kemudian dilantik ke jawatan penuh sebagai Pesuruhjaya PAS Negeri Pahang pada kongres Agung PAS Pusat tahun berikutnya.

Allahyarham Mohamed Yassin b. Salleh dengan dibantu oleh tokoh-tokoh seperti Dato’ Abu Samah b. Haji Ali, Ustaz Hasanuddin b. Muhamad serta rakan-rakan kepimpinan beliau yang berpusat di Temerloh pada ketika itu telah menyusun kerja bagi mengembangkan pengaruh PAS di Negeri Pahang. Tugas utama yang menjadi amanah penting kepada Mohamed Yassin b. Salleh ialah menambah keahlian, ranting-ranting serta cawangan-cawangan PAS di Temerloh khususnya dan di negeri Pahang amnya.

Bagi melaksanakan tugas itu, beberapa bidang tugas atau biro-biro parti telah diwujudkan terutama yang berkait dengan politik. Walaupun tugas yang diamanahkan kepada beliau dan rakan amat berat memandangkan dasar yang dibawa oleh PAS di negeri Pahang agak terasing dari perhatian masyarakat ketika itu, ditambah pula oleh kedudukan bumi Pahang yang luas juga faktor perhubungan yang amat sukar, namun ianya berjaya ditempuhi. Perjuangan Islam yang didokongnya tidak ditinggalkan hanya kerana faktor halangan sebagaimana yang disebutkan.

Komitmen yang kuat oleh Mohamed Yassin b. Salleh dan rakan-rakannya dalam memajukan perjuangan PAS berjaya dibuktikan pada tahun berikut selepas penubuhan, apabila PAS Negeri Pahang berjaya meletakkan calonnya dalam tiga kerusi yang dipertandingkan pada pilihanraya umum kebangsaan 27 Julai 1955. Jasa dan pengorbanan yang dicurahkan oleh Mohamed Yassin b. Salleh serta rakan-rakan adalah amat bernilai kerana kejayaannya meletakkan perjungan PAS pada tapak awal perkembangan politik tanahair dan juga menjadi perintis kepada kesinambungan perjuangan selepas beliau.

Kepimpinan Mohamed Yassin b. Salleh dalam memimpin PAS Negeri Pahang berakhir pada tahun 1963, apabila beliau kembali ke rahmatullah setelah memimpin PAS Negeri Pahang sekitar 5 tahun dan Pas Cawangan Temerloh selama 14 tahun. Segala usaha yang beliau curahkan moga-moga mendapat keredhaan Allah SWT. Pemergian Allahyarham Mohamed Yasssin b. Salleh ke rahmatullah, menjadi satu kejutan kepada PAS Negeri Pahang memandangkan PAS baharu sahaja bertapak dan memulakan langkah awalnya.

Kekosongan jawatan Pesuruhjaya PAS Negeri Pahang dipangku kepada tokoh besar Negeri Pahang iaitu Allahyarham YM. Tengku Abdul Hamid Sutan Abdullah atas restu PAS Pusat dan kemudiannya diberikan jawatan penuh sebagai Pesuruhjaya pada kongres PAS Pusat tahun berikutnya. Penyertaan tokoh besar istana Pahang ke dalam perjungan politik Islam sebenarnya sangat-sangat memeranjatkan sekalian ahli politik samada di Negeri Pahang mahupun di Tanah Melayu ketika itu.

Sebagai seorang tokoh istana, kehadiran YM Tengku Abdul Hamid Sultan Abdullah ke dalam politik tidaklah begitu memeranjatkan tetapi yang lebih memeranjatkan ialah kehadirannya menerajui parti politik pembangkang ( PAS ) yang tidaklah mempunyai pengaruh sehebat UMNO dan Kerajaan Perikatan. Kehadiran YM Tengku Abdul Hamid Sultan Abdullah selaku pemimpin begitu menggembirakan sekalian ahli PAS. Penyertaan YM.Tengku Abdul Hamid Sultan Abdullah sebenarnya menaikkan moral sekalian ahli dan kepimpinan PAS terutama di negeri Pahang.

YM.Tengku Abdul Hamid Sultan Abdullah dengan dibantu oleh pimpinan PAS Pahang yang lain saperti Alahyarham Dato’ Abu Samah Hj Ali selaku Timbalan Pesuruhjaya, Mohd Ariffin Abu Bakar selaku Setiausaha Perhubungan, Nik Ahmad Nik Man selaku Bendahari Perhubungan, Ustaz Mohd Ariff Abas selaku Ketua Dewan Ulama’ dan barisan kepimpinan yang lain telah berjaya menyusun semula pembentukan jawatankuasa kerja peringkat Perhubungan Negeri pada 9.11.1963, sebagai persiapan lebih tersusun bagi menghadapi pilihanraya tahun berikutnya.

YM. Tengku Abdul Hamid Sultan Abdullah menjawat jawatan Pesuruhjaya PAS Negeri Pahang sekitar 2 tahun yang berakhir pada tahun 1965, beliau terpaksa melepaskan jawatannya atas nasihat kekanda Al-Marhum Sultan Abu Bakar Ibni Al-Marhum Sultan Abdullah bagi menjaga nama baik istana kerana kehadirannya dalam politik terutama pembangkang (PAS) tidak disenangi oleh parti pemerintah ketika itu.

Sumber asal:

http://pahang.parti-pas.org/sejarahtubuh.htm Laman ini diubah buat kali terakhir pada 00:07, 7 Disember 2003

Tambahan III:

Pesuruhjaya PAS Pahang

http://pahang.parti-pas.org/sejarahtubuh.htm

1… Allahyarham Mohamed Yassin Bin Salleh (1958-1963)

Sentuhan politik beliau terlalu amat bernilai. Pengasas politik Pas Negeri Pahang ini sebenarnya bertanggungjawab membentuk pemikiran rakyat Pahang untuk tunduk patuh kepada sistem politik Islam yang diperjuangkan PAS. Pemergian beliau ke rahmatullah pada tahun 1963 mengakhiri tanggungjawab perjuangan. Ia harus menjadi sejarah penting dan mesti menjadi kayu ukuran perjuangan kepada generasi terkemudian. Semoga Allah SAW mencucuri rahmat ke atas rohnya.

2... Allahyarham YM Tengku Abdul Hamid Sultan Abdullah (1963-1965).

Allahyarham merupakan satu-satunya tokoh istana yang telah menempatkan dirinya untuk berjuang secara langsung bagi menegakkan daulah Islam melalui perjuangan politik PAS. Mungkinkah ada lagi tokoh besar seperti beliau untuk memimpin perjuangan Islam? Apa yang pasti beliau telah berjaya menempatkan ramai kaum kerabat Pahang ke dalam politik PAS dan kesannya berterusan hingga ke hari ini.

3... Allahyarham Ustaz Ishak Abdullah (1964-1965).

Allahyarham merupakan Pesuruhjaya PAS Negeri Pahang yang pertama dilantik dari kalangan tokoh berpendidikan agama. Perwatakannya yang sederhana membuatkan beliau sentiasa disenangi oleh kawan dan lawan. Keperibadiannya patut dijadikan contoh kalangan pejuang Islam di negeri ini . Allahyarham telah mengorbankan kehidupan dunianya bagi kepentingan perjuangan. Lulusan BA Syariah Islam Universiti Jakarta Indonesia ini, menghembuskan nafasnya yang terakhir pada malam 13 Mei 1993, selepas pulang dari memberikan kuliah terakhirnya di Darul Islah Kg Paya Kecik , Temerloh.

4... Allahyarham Dato Abu Samah Hj Ali (1965-1969).

Allahyarham Dato Abu Samah Hj Ali, adalah tokoh penting dalam memperkukuh dan memperkembangkan pengaruh perjuangan PAS di Negeri Pahang peringkat awalan. Kehadirannya dalam perjuangan Islam sebenarnya memberikan imej penting terhadap penerimaan golongan atasan terhadap PAS. Ayah kepada Menteri popular Datuk Hamzah Abu Samah, ini telah mengorban banyak kepentingannya dalam menjayakan perjuangan PAS.. Rumahnya yang terletak di atas bukit di persimpangan jalan Teriang berhadapan jambatan Temerloh itu pernah menjadi pusat perjumpaan penting parti. Semoga amalnya mendapat keberkatan Allah.

5... Ustaz Jamahir Idris (1969 - 1977)

Ustaz Jamahir Idris merupakan salah seorang tokoh pengasas PAS Negeri Pahang, beliau yang dilahirkan di Indonesia dan mendapat pendidikan di Institiut Pengajian Islam, Bandung, pernah menjadi Setiausaha Hizbul Muslimin. Sejarah penglibatan tokoh ini kedalam perjuangan Islam di negara ini bermula apabila beliau berhijrah ke Malaya bersama bapanya pada tahun 1958. Ustaz Jamahir Idris, telah melibatkan dirinya dalam perjuangan Islam sejak di Indonesia lagi di bawah Jamaah Masyumi. Pejuang Islam yang gigih ini adalah juga pengasas kepada kewujudan Sekolah Menengah (A) rakyat Kampung Selamat, Tanjung Api, Kuantan, yang kini dikenali sebagai Sekolah Menengah Agama Al-Ihsan.

6... Encik Mohd Rusdi Ariff (1977-1982).

Encik Mohd Rusdi Ariff, merupakan satu-satunya pimpinan PAS negeri Pahang yang bergelar Yang Berhormat (YB), beliau telah memenangi pilihanraya umum 1974 bagi kerusi Dewan Undangan Negeri ( ADUN ) Bukit Ibam. Beliau dilahirkan dikalangan keluarga yang terlibat secara aktif dalam parti. Encik Mohd Rusdi Ariff mendapat pendidikan di Universiti Malaya, pernah menjadi Penolong Pegawai Tadbir Felda sebelum meletakkan jawatannya untuk berkecimpung dalam PAS secara lebih efective. Beliau masih meneruskan khidmatnya hingga ke hari ini.

7... Tuan Haji Syed Ibrahim (1982-1984). (Seorang peguam dan pemikir PAS. Bekas pimpinan pelajar luar negara, bekas Bendahari & AJK PAS Pusat beberapa penggal. )

... Encik Mohd Rusdi Ariff (1984-1987). Seperti di atas.

8... Tuan Guru Haji Alwi Abdul Hamid (1987-1993)

Tuan Guru Hj Alwi Abdul Hamid, dilahirkan pada tahun 1939 di Kampung Paya Pasir Chenor. Beliau mendapat pendidik di Universiti Al Azhar, Mesir. Seorang tokoh yang sentiasa menyumbang kepada pembangunan pendidikan Islam sehingga kini. Di dalam parti , selain daripada pernah menjadi Persuruhjaya PAS Pahang, beliau juga adalah Ahli Jawatan Kuasa Dewan Ulama` PAS Pusat sahingga kini.

9... Tuan Guru Haji Mohd Baqi Osman (1993 - 1999).

Tuan Guru Hj Mohd Baqi Osman, merupakan tokoh yang sentiasa menyumbangkan ilmu Islam yang dimilikinya kepada masyarakat melalui kuliah-kuliahnya yang cukup terkenal dan melalui ceramah-ceramah yang sentiasa diadakan dari masa ke semasa. Komitmen dalam perjuangan memperlihatkan perkembangan PAS yang sangat baik, selain daripada memikul amanah sebagai Persuruhjaya, beliau juga adalah Ketua Dewan Ulamak PAS Pahang dan juga Ahli Jawatan Kuasa Dewan Ulamak PAS Pusat.

10..Ustaz Idris Omar (1999 – 2004).

11. Dato’ Tuan Ibrahim Tuan Man (2004 hingga kini).

Bekas Pensyarah ITM Jengka, bekas ahli panel Foram Perdana Ehwal Islam TV1 dan Tuan Guru yang mengajar di masjid-masjid atau institusi pengajian.

Tambahan IV:

PAS Kawasan Kuala Terengganu 1956-2001

Sejarah Penubuhan:

PAS Kawasan Kuala Terengganu telah ditubuhkan pada akhir tahun 1956 bertempat di No18 Lorong Haji Jamel Kuala Terengganu. Penubuhan ini merupakan yang kedua selepas penubuhan PAS Kawasan Dungun di Negeri Terengganu. Ketika itu PAS Kawasan Kuala Terengganu dipimpin oleh Tuan Syed Alwi bin Ahmad AlKaf. PAS Kuala Terengganu pada ketika itu merangkumi kawasan yang agak luas iaitu meliputi Kawasan Marang, Kawasan Kuala Terengganu Utara dan Kawasan Sungai Tong.

Keluasan kawasan tersebut menyebabkan PAS Kawasan Kuala Terengganu dianggap sebagai Badan Perhubungan PAS Negeri Terengganu. Yang DiPertua PAS Kawasan Kuala Terengganu ialah:

1..Tuan Syed Alwi bin Ahmad AlKaf (1958-1960)
2..Tuan Syed Abdullah bin Syed Alwi (1960-1962),
3..Sdr Che Da Abdul Jalil bin Awang (1962-1967),
4..Ustaz Hj Mohd Harun bin Jusoh (1967-1978),
5..Tuan Mustafa bin Ali (1978-1980
6..Tuan Haji Wan Abdul Mutalib bin Embong (1980-1993)
7..Ustaz Haji Mohd Harun bin Jusoh (1993-1995)
8..Hj Wan Abd Muttalib Embong (1995 hingga sekarang)

Pada awal 80an, PAS Kawasan Kuala Terengganu telah mengalami perubahan yang ketara apabila Tuan Hj Wan Abd.Muttalib bin Embong dilantik sebagai Yang DiPertua PAS Kawasan (1980-1993). Di bawah pentadbirannya, PAS mengalami perkembangan yang pesat dimana banyak cawangan-cawangan baru ditubuhkan di samping pertambahan ahli yang begitu mendadak. Jawatan Yang DiPertua PAS Kawasan kemudiannya diterajui oleh Ustaz Haji Mohd Harun bin Jusoh (1993-1995) dan seterusnya oleh Tuan Hj Wan Abd Muttalib Embong (1995 hingga sekarang)

Dewan Pemuda PAS Kawasan Kuala Terengganu telah ditubuhkan pada akhir tahun 1959. Tetapi Mesyuarat Agong Dewan Pemuda yang pertama telah diadakan secara rasmi pada 14 Mac 1981 di Masjid kampong Kolam Kuala Ibai Kuala Terengganu. Ketua Dewan Pemudanya ialah:
1..Ustaz Hj Harun bin Jusoh (1959-1967)
2..Wan Agil bin Wan Sulaiman (1967-1982).
3.. Sdr Muda bin Yusof (1981-1983),
4..Ustaz Hj Abbas bin Khatib Mohammad (1983-1987),
5..Tuan Hj Mohd Abdul Wahid bin Endut (1987-1989),
6..Tuan Hj Ali bin Jusoh (1989-1991)
7..Tuan Hj Mohd Abd Wahid bin Endut (1991-1995),
8..Tuan Hj Mohd Nasir bin Mansor (1995-1999) dan
9..Sdr Azmi bin Mohd Yassin (1999 hingga sekarang).

Dewan Muslimat PAS Kawasan Kuala Terengganu pula telah ditubuhkan pada awal pada tahun 1958. Tetapi Mesyuarat Agong Dewan Muslimat kawasan yang pertama telah diadakan pada tahun 1982. Ketua Dewan Muslimat telah diterajui oleh:
1..Hajjah Aminah binti Mohammad (1982-1986),
2..Hajjah Zaindun binti Yusof (1986-1990),
3..Puan Hazizah binti Mohd Zain (1990-1996).
4..Puan Shamsiah binti Abu Bakar (1996 hingga sekarang).

Sejarah Pilihanraya 1959-1999

Dalam pilihanraya umum Persekutuan 1959, calon PAS Tuan Haji Mohd Daud bin Haji Abd. Samad telah memenangi kerusi parlimen Kuala Terengganu dan menjadi Menteri Besar pertama. Pilihanraya tahun 1969, calon PAS, Sdr Wan Mohamad bin Wan Ngah telah memenangi kerusi DUN Ladang dan Tuan Haji Rozali bin Haji Ahmad memenang kerusi DUN Bukit Besar. Pilihanraya Persekutuan 1974, calon PAS, Ustaz Hj Mohd Harun bin Jusoh telah memenangi kerusi DUN Wakaf Mempelam.

Pilihanraya tahun 1978, calon PAS tidak memenangi sebarang kerusi di dalam kawasan Kuala Terengganu. Pilihanraya tahun 1982, calon PAS, Tuan Haji Mustaffa Ali telah memenangi kerusi DUN Wakaf Mempelam dan Tuan Haji Wan Abd.Muttalib bin Embong memenangi kerusi DUN Batu Buruk. Pilihanraya tahun 1986, Tuan Haji Mustaffa bin Ali telah berjaya mengekalkan kemenangan bagi kerusi DUN Wakaf Mempelam.

Pilihanraya tahun 1990, Ustaz Haji Mohd Harun bin Jusoh telah berjaya menangi kerusi DUN Bandar dan kejayaan ini merupakan satu sejarah kerana DUN Bandar adalah merupakan kubu kuat BN sejak tahun 1959. Manakala Tuan Haji Wan Abd. Muttalib bin Embong memenangi kerusi DUN Batu Buruk dan Tuan Hj Mohd Abd. Wahid bin Endut berjaya memenangi kerusi DUN Wakaf Mempelam.

Pilihanraya tahun 1995, Tuan Hj Wan Abd.Muttalib bin Embong terus mengekalkan kerusi DUN Batu Buruk dan begitu juga dengan Tuan Haji Mohd Abd.Wahid bin Endut berjaya mengekalkan kerusi DUN Wakaf Mempelam. Dalam pilihanraya tahun 1999, PAS bersama-sama Barisan Altenatif telah membuat kejutan yang besar apabila memenangi kerusi Parlimen dan kesemua kerusi DUN dalam Parlimen Kuala Terengganu.

Kemenangan ini dianggap paling bersejarah kerana dalam pilihnaraya ini PAS berjaya memerintah negeri Terengganu. Kesemua calon PAS bagi DUN dan Parlimen Kuala Terengganu telah menang iaitu YB Haji Mohd Abd Wahid bin Endut (DUN Wakaf Mempelam), YB Hj Mohd Azmi bin Lop Yusof (DUN Bandar), YB Dr Hj Sulaiman bin Abdullah (DUN Ladang), YB Haji Wan Abd. Muttalib bin Embong (DUN Batu Buruk) dan YB Dr Syed Azman bin Syed Ahmad Nawawi telah memenangi kerusi Parlimen Kuala Terengganu.

Keputusan Pilihan Raya 1995 DUN

DUN	JUMLAH	PAS	BN	UNDI ROSAK	MAJORITI
Wakaf Mempelam (N13)	15059	6379	5260	235	1119
Bandar (N14)	17119	5562	6970	254	-1408
Ladang (N15)	13693	3850	5775	289	-1925
Batu Buruk (N16)	16712	6756	6115	263	641

Keputusan Pilihan Raya 1999 DUN

DUN	JUMLAH	PAS	BN	BEBAS	U.ROSAK	MAJORITI
Wakaf Mempelam (N13)	15735	8981	3221		258	5760
Bandar (N14)	18087	6756	6245	187	211	511
Ladang (N15)	13273	6175	3601		194	2574
Batu Buruk (N16)	17350	9422	4022		265	5400

Keputusan Pilihan Raya 1995 Parlimen Kuala Terengganu
Jumlah (61634) PAS + S46 (20771) BN (25369) Majoriti (-4598)

Keputusan Pilihan Raya 1999 Parlimen Kuala Terengganu
Jumlah(64445) PAS+ Adil (31680) BN (17042) Majoriti (14638)

PAS Kawasan Kuala Terengganu Tahun 2001.

Hari ini PAS Kawasan Kuala Terengganu telah maju setapak lagi di bawah pimpinan YB Haji Wan Abd.Muttalib bin Embong. Anjakan paradigma telah dibuat dengan penyusunan semula sturktur organisasi bagi terus mengekalkan kemenangan di samping menjana pelbagai pelbagai program dan aktiviti bagi mengukuh dan melebarkan perkembangan dan pengaruh PAS di kalangan masyarakat.

DUN & Cawangan-cawangan:

N13.Wakaf Mempelam	N14.Bandar	N15.Ladang	N16.Batu Buruk
Losong Megat Hussin	Losong Bandar	Tanjong Kapor	Chendering Pantai
Losong Hj. Mat Shafie	Tanjung	Lad. Mengabang	Chendering Raja
Losong Pang. Perang	Jalan Banggol	Ladang Sekolah	Permint Jaya
Paloh	Padang Hiliran	Mengadang Akar	Kuala Ibai Pdg Luar
Bukit Kubang Jambu	Bandar Baru	Jalan Tekukur	Kuala Ibai Tok Adis
Sg. Rengas	Hiliran Masjid	Batas Baru	Kuala Ibai Kolam
Kuala Bekah	Tok Ku / Mkm Lama.	Gong Kapas	Kuala Ibai Banggol
Pulau Musang	Tok Kaya	Bukit Kecil	Kuala Ibai Pantai
Kubang Tangga	Cabang Tiga	Panji Alam	Jalan Kenanga
Pulau Rusa	Kuala Hiliran	Masjid Raja	Masjid Haji Kadir
Seberang Baroh		Jalan Ibrahim	Mengabang Tengah
Kg. Melintang/W.Beruas		Gong Penaga	Gong Tok Nasek
Merbau Patah		Lorong Kemunting	Gong Pak Maseh
Wakaf Mempelam		Pasir Panjang	Bukit Depu
Gelugur Raja		Gelong Bilal	Kg Nibong Atas
Kubang Parit		Bukit Bayas	Kg Nibong Bawah
Durian Burung		Sungai Derhaka	Kubang Ikan
Gong Pauh		Ladang Sahat
Wakaf Che Kapor		Ladang Tok Pelam
Kubang Bakung.		Flat Gelong Bilal
Losong Atap Zing		Lorong Surau Baru.
Teluk Paku		Ladang Titian
		Kg. Seberang Baroh

Penutup:

Sehingga ke hari ini Pas Kawasan Kuala Terengganu mempunyai 72 buah cawangan dengan bilangan ahli berdaftar seramai 6709 orang. Pas Kawasan Kuala Terengganu akan terus menjana pelbagai program dan aktiviti bagi mengembangkan pengaruh serta melebarkan peranannya agar dapat merealisasikan matlamat PAS untuk menegakkan Syariat Allah di muka bumi ini.

Tambahan V:

Ustaz Abu Bakar Al-Baqir

Ustaz Abu Bakar Al-Baqir Ulama Dari Gunung (1907-1974)

By Kayacipta Oktober28, 2008.

NEGERI bumi timah ini sememangnya tidak pernah ketandusan melahirkan ulama-ulama yang berketrampilan. Malahan kewibawaan mereka menjangkau ke seantero Nusantara sekaligus melewati ke seluruh dunia Melayu. Nama-nama mereka begitu harum di langit zaman dan meniti setiap bibir pengikutnya sejak zaman berzaman. Begitu jualah Ustaz Abu Bakar Al-Baqir yang amat sinonim dengan Parti Hizbul Muslimin (Hamim), sebuah parti Islam yang pertama tertubuh di Tanah Melayu.

Menurut Dr. Ishak Haji Mohamad (Pak Sako) dalam Mastika, November 1973, nama Hizbul Muslimin itu telah dipinjam daripada pertubuhan politik di Mesir yang dalam bahasa Inggeris disebut The Muslim Brotherhood. Penubuhan Hamim dirangka oleh Ustaz Abu Bakar Al-Baqir bersma-sama Dr. Burhanuddin Al-Helmi, alim ulama serta cendikiawan Islam di Maahad El Ehya’ Al Shariff (MAEAS), Gunung Semanggol Perak pada 14 Mei 1948 yang telah dihadiri seramai 5,000 orang. (Dr. Burhanuddin sebenarnya pernah berkhidmat di MAEAS mengajar ilmu politik Islam).

Sejarah mencatatkan, Hamim mendapat sambutan hebat daripada golongan kebangsaan berhaluan kiri yang terdiri guru-guru dan pelajar sekolah pondok seluruh tanah air. Namun begitu sejarah Hamim sebenarnya tidak panjang seperti MAEAS. Justeru itu, Ustaz Abu Bakar Baqir bukan sahaja sinonim dengan Hamim tetapi lebih tertonjol bersama kecermerlangan MAEAS. Beliau bersama pemimpin Semanggol, Haji Abdul Rahman Mahmud telah mendirikan MAEAS pada tahun 1934 di atas tanah milik bapanya bagi menggantikan pondok Al Rahmaniah yang telah uzur.

Pondok yang terkenal itu menawarkan lima mata pelajaran penting seperti Ilmu teras (tauhid, tassawuf, fiqh, tafsir, hadis): Ilmu alat (nahu arab, sarf, balaghah); Ilmu pelengkap (sejarah Islam, logika, hisab, ilmu alam, al-tibb, bahasa Inggeris, kesusasteraan Melayu, tatanegara, sejarah umum, pidato umum, seni-khat) dan ilmu pertukangan yang diajar untuk pelajar putera sahaja. MAEAS ialah sebuah sekolah agama rakyat yang cukup berjasa. Ia melahirkan ramai pemimpin, antaranya Allahyarham Tan Sri Muhammad Asri Muda, bekas Menteri Besar Kelantan.

Pengasasnya pernah disebut sebagai ulama yang sentiasa membasahkan lidahnya dengan zikirullah. Kisah hidupnya tidak banyak ditulis orang. Namun begitu sumber yang dikumpulkan oleh Nabir Haji Abdullah dan risalah benar susunan Muhammad Asri (terbitan jamaah Pimpinan Umum Hizbul Muslimin) ada menyatakan bantahan terhadap penangkapan Ustaz Abu Bakar Baqir sekitar tempoh 1948-1952. Latar belakang beliau dimuatkan di dalam tulisan tersebut.

Berasal

Susur-galurnya berasal dari daerah Kendal Jawa Tengah. Datuknya, Haji Abdul Jabar merantau ke Tanah Melayu dan menetap di Gunung Semanggol pada pertengahan abad ke 19. Sebelum ke Gunung Semanggol, Haji Abdul Jabar pernah tinggal di Klang, Selangor dan kemudian berhijrah ke Kuala Kurau, Perak. Hasil usahanya, beliau meninggalkan tanah pusaka yang luas kepada anaknya, Mohd. Said iaitu bapa Ustaz Abu Bakar Baqir.

Mohd. Said cukup mementingkan pendidikan agama. Beliau mengasuh anak-anaknya; Muhaiyuddin, Abu Bakar, Abdullah, Aishah, Saodah dan Hafsah dalam suasana didikan Islam yang amat mendalam dan menerapkan Islam sebagai ad-deen. Ustaz Abu Bakar Baqir lahir di Gunung Semanggol, Perak pada 1907. Ketika usianya enam tahun, anak kelima dari enam beradik ini belajar hingga darjah lima (tertinggi) di Sekolah Melayu Semanggol serta mempelajari fardu ain dan Al-Quran.

Kemudian, dia menuntut di Madrasah Al Rahmaniah, Semanggol yang diasaskan oleh Haji Abdul Rahman Mahmud, bekas penuntut Jame’ Al-Azhar Mesir dan Masjid Al-Haram Makkah selama 15 tahun. Kira-kira enam tahun Ustaz Abu Bakar di pondok itu (1919-1924) mengaji fiqh, tauhid, tafsir, Al Quran dan hadis serta tatabahasa Arab.

Kepala Telaah

Di pondok ini, Ustaz Abu Bakar dilantik sebagai kepala telaah, (mengikut tradisi, jawatan itu tidak mampu disandang kecuali mereka yang mencapai tahap kelayakan akademik tertentu). Sebenarnya, pelantikan itu menunjukkan pengiktirafan Tuan Guru Haji Abdullah Pak Yim kepadanya. Dan pengiktirafan inilah yang mendorong Ustaz Abu Bakar menjadi pendidik di samping menubuhkan unit pengajian Kanzul Maarif di pondok itu. Menerusi unit ini Ustaz Abu Bakar bersama rakan-rakanya berlatih berdebat pada setiap malam Jumaat.

Minatnya untuk mendalami politik Islam kian bercambah apabila beberapa rakan, antaranya Ustaz Abdul Halim Haji Ahmad Maliki dan Ustaz Ahmad Score (kerana dia pemain bola sepak) sering berdebat mengkaji kemurnian Islam berbanding komunisme, kapitalisme dan faham politik yang lain. Minat itu sentiasa dipupuk dan kian melebar ke arah menyemaikan semangat cintakan watan apabila beliau mengadakan hubungan dengan penuntut-penuntut Melayu di sekolah-sekolah agama di seluruh Tanah Melayu dan Singapura.

Perhubungan dua hala itu bertujuan menubuhkan sekolah-sekolah agama Islam dan mencari ikhtiar mengembling tenaga untuk membebaskan tanah air dari cengkaman penjajah. Antara yang berhubung rapat dengannya; Dr. Burhanuddin Al Helmi dan Fadhullah Shuhaimi (Singapura)’ Ahmad Mahir (Kelantan); Ahmad Fuad Hassan (Kuala Kangsar); Ismail Hamzah (kemudian Mufti-Kuala Kangsar); Haji Arshad (Bagan Datoh); Abdul Hadi Kamil (Sabak Bernam) dan Haji Hassan Yunus (Bekas Menteri Besar Johor 1959-1967).

Mengikut jejak

Pada tahun 1931 apabila Tuan Guru Haji Abdullah Pak Yim berpindah ke Madrasah Idrisiah Bukit Chandan, Kuala Kangsar kerana menunaikan jemputan Almarhum Sultan Iskandar Shah (1918-1938) menjadi guru, beliau ikut serta sebagai pelajar pula. Di Madrasah Idrisiah dia sempat menuntut selama tiga tahun (1931-1933). Dia cukup disayangi gurunya, Haji Abdullah Pak Yim. Justeru, dia ditauliahkan sebagai guru sambil belajar iaitu pada separuh masa pertama setiap hari menjadi murid, separuh masa lagi menjadi pendidik dengan gaji RM 30.00 sebulan.

Pada tahun 1934 Ustaz Abu Bakar Baqir meletakkan jawatan dan pulang ke Gunung Semanggol. Kepulangan ini kerana dijemput oleh gurunya yang pertama iaitu pengasas Madrasah Al Rahmaniah, Haji Abdul Rahman Mahmud yang juga bakal bapa mertuanya. Setelah setahun kembali menetap di bumi kelahiranya, pada tahun 1935 dia berkahwian dengan Fatimah Abdul Rahman dan dikurniakan tujuh anak.

Kegiatan Ustaz Abu Bakar Baqir tidak hanya tertumpu kepada politik tetapi melebar ke arena ekonomi, kebajikan dan pendidikan. Namun begitu, bidang pendidikanlah yang paling menonjol. Beliau bukan sekadar ulama tetapi dikenali sebagai tokoh pendidik yang berkalibar, Pelantikannya sebagai pengerusi badan kebajikan dan pendidikan Majlis Agama Tertinggi SeMalaya (MATA) serta pernah merangka dasar pendidikan nasional membuktikan keupayaan beliau di bidang tersebut.

Dalam persidangan di MAEAS pada 15 November 1947, beliau dibantu oleh Abdul Al-Rabb Al Tamimi, berjaya membentuk Lembaga Pendidikan Rakyat (LEPIR) bertujuan menyeragamkan sukatan pelajaran sekolah agama rakyat di Tanah Melayu. Bagi mencapai matlamat itu, sebuah pusat pendidikan sekolah rakyat ditubuhkan dan ia dikelolakan oleh Syeikh Zubir Haji Ahmad yang kemudiannya digantikan oleh Abdul Rabb Al Tamimi, MAEAS telah dijadikan contoh kepada sekolah agama rakyat di tanah air ketika itu.

Dalam bidang ekonomi dan kebajikan pula, Ustaz Abu Bakar mengetuai Persatuan Al Ehya Al Syarif sehingga akhir hayatnya (didaftarkan dibawah Undang-Undang Kompeni dan Syarikat pada 1940) mengusahakan tiga projek; kilang padi, stesen pam minyak dan stesen janakuasa elektrik. Stesen janakuasa elektrik yang dibina pada tahun 1956 itu, menawarkan perkhidmatan kepada penduduk kawasan Gunung Semanggol, Bukit Putus, Bukit Gunung Semanggol, Kubu Gajah dengan bayaran RM1 sebulan bagi sebuah rumah selama satu dekad. Stesen ini kini telah diambil-alih oleh Tenaga Nasional Berhad.

Dalam menggerakkan ekonomi, beliau pernah menjelajah ke seluruh pelusuk tanah air untuk menarik minat orang Melayu mengusaha dan menggunakan barang buatan sendiri yang terjamin bersih dari segi syarak. Usaha beliau berhasil apabila beberapa kilang serbuk kopi, kicap dan taucu didirikan di Taiping, Tanjong Malim, Kuala Kangsar dan Ipoh sebagai tapak permulaan penceburan bangsa Melayu dalam dunia perniagaan,

Dalam bidang politik pula, beliau akrab dengan pemimpin Kesatuan Melayu Muda (KMM) seperti Ibrahim Yaakub dan Dr. Burhanuddin Al Helmi. Dia cukup serasi dengan Dr Burhanuddin. Ini dapat dilihat beberapa agenda penting MAEAS, Dr Burhanuddin turut sama sebagai penggerak utama. Umpamanya, persidangan Ekonomi-Agama SeMalaya yang berlangsung pada 22-24 Mac 1947, sekaligus mencetuskan penubuhan Pusat Perekonomian Melayu (PEPERMAS) dan MATA.

Seperti Dr Burhanuddin, Ustaz Abu Bakar Baqir turut menerima padah kerana menentang penjajah Inggeris. Dia dipenjara pada 29 Julai 1948 dan dibebaskan empat tahun kemudian (1952). Seiring itu, Hamim turut menerima nasib yang sama-berkubur apabila Ketua Umumnya terpenjara. Setelah dibebaskan, Ustaz Abu Bakar tidak lagi bergiat dalam politik sebaliknya menumpukan perhatian memajukan MAEAS di samping berkhidmat sebagai ahli Majlis Mesyuarat Jabatan Hal Ehwal Agama Islam dan Adat Melayu Negeri Perak serta menganggotai Jawatankuasa Syariah atas sifatnya sebagai seorang ulama.

Beliau juga pernah dilantik berkhidmat sebagai Ahli Dewan Negara Perak dan dianugerahkan sebagai Tokoh Guru pada tahun 1975 setelah meninggal dunia. Sesungguhnya, “ulama dari gunung” ini telah meninggalkan selaut jasa, segunung intan untuk bangsanya, sudahpun berpulang ke alam baqa ketika berusia 67 tahun kerana sakit tua pada tanggal 14 Julai 1974 dan disemadikan di tanah perkuburan Islam Gunung Semanggol. – Al Fatihah buat Allahyarham.

..oleh Zabidin Hj Ismail